Schaduwletters

Het verschil tussen een platte tekst en een tekst die eruit springt zit ’em vaak in de schaduwletters. Met een beetje schaduw creëer je diepte waardoor een tekst  soms net wat meer tot de verbeelding spreekt. Om je schaduw geloofwaardig te maken is het belangrijk dat je consequent bent met de richting van het licht.  Om mezelf niet in verwarring te brengen kies ik ervoor om de schaduw altijd aan dezelfde kant te zetten. Omdat ik dit telkens op dezelfde manier oefen, hoef ik er nu niet meer bij na te denken en gaat het tekenen van de schaduw net zo vanzelf als het schrijven van de tekst.

Twee soorten schaduw

Ik verdeel de schaduwletters in twee soorten schaduw. Allereerst de letters waarbij er aan de zijkant (of schuin naar beneden of omhoog) een vlak te zien is. Deze noem ik voor het gemak vlakschaduw.  Daarnaast zie je soms langs letters een veegje schaduw, hier lijkt het of de letter zweeft en de schaduw nog vaag te zien is. Deze schaduw noem ik veegschaduw.

Vlakschaduw
Vlakschaduw kan simpele letters diepte geven

Met vlakschaduw lijkt het alsof de letter driedimensionaal is, als een soort blok, daardoor springt de tekst eruit. Dit effect vind ik zelf het mooist bij losse (blok) letters.
Vlakschaduw heeft een duidelijke, scherpe rand. Om precies te zijn heeft de oppervlakte van de schaduw dezelfde vorm en afmeting als de letter zelf, alleen ligt de schaduw iets verschoven ten opzichte van de letter. Je kunt -met behulp van word-art of een tekst app- zelf een voorbeeld maken als je het lastig vindt om te bedenken aan welke kant de schaduw hoort. Zet dan een tekst in jouw gewenste lettertype met schaduwkleur neer en plak daar dezelfde tekst met hetzelfde lettertype in de tekstkleur overheen (maar dan dus iets verschoven).

Ik kies er bij het tekenen van vlakschaduw altijd voor om de schaduwkant linksonder van de tekst te maken.  Als je consequent bent met de richting van je schaduw dan komt het niet eens zo nauw of de schaduw aan alle kanten de juiste dikte heeft.

Begin met het maken van een o en een +. Als je deze een schaduw kunt geven dan weet je direct de richting bij ronde en rechte vormen. Dan ga je aan de slag met het alfabet en houd je de volgende regels in gedachten:

  • Links van de letter is vlakschaduw
  • Onder de letter is vlakschaduw
  • Rechts van de letter is geen vlakschaduw
  • Boven de letter is geen vlakschaduw

    Teken hetzelfde vlak als de letter, maar dan iets verschoven
Veegschaduw
Een doezelaar is een opgerold stuk viltpapier waarmee je potloodlijnen kunt vervagen

Bij veegschaduw zie je -als het mooi gelukt is- soms niet eens dat het aanwezig is. Net als bij een echte schaduw valt de veegschaduw niet op, maar lijkt de diepte ervan vanzelfsprekend. Het meest schaduw-achtige effect krijg je door het schetsen met zacht potlood en het uitvegen met een doezelaar.

Maar je kunt ook helemaal losgaan en kiezen voor opvallende kleuren of een veegschaduw van glitters. Ik vind deze vorm van schaduw maken het mooist bij schrijf- en brushletters. Het benadrukt de vloeiende vorm.

De veegschaduw plaats ik altijd linksboven de tekst. Dat komt dus niet helemaal overeen met de vlakschaduw (die ik juist onder de tekst maak). Geen idee hoe dat zo gekomen is, maar nu dit eenmaal mijn voorkeuren zijn verspil ik er maar verder geen energie aan. Gemakzuchtig als ik ben.

Begin weer met het maken van een o en een +. Deze vormen geef je een schaduw door met potlood een extra lijntje te zetten aan alle schaduwkanten. Niet direct er tegenaan, maar met een streepje lucht er tussen. Daarna ga je weer aan de slag met het alfabet en houd je de volgende regels in gedachten:

  • Links van de letter is veegschaduw
  • Boven de letter is veegschaduw
  • Rechts van de letter is geen veegschaduw
  • Onder de letter is geen veegschaduw
Zet een potloodlijn langs je letters aan één zijde (windstreek) en veeg deze uit met een doezelaar
Bewaar en deel dit bericht!